Badanie rytułału ofiary

Psychologia indywidualna nie może zatem dopomóc nam do wyjaśnienia zjawisk religijnych. Badane być one muszą z zewnątrz, w zależności od przedstawień przedmiotowych, rządzonych własnymi prawami, i od sądów, wynikających z logiki swoistej, odmiennej od tej, która rządzi rozumowaniem jednostki. Jednym słowem, wyjaśnienia pojęcia świątości, które jest wspólne orzeczeniom wszystkich sądów o rzeczach i czynnościach religijnych, szukać należy w faktach życia zbiorowego i poza fakty te nie wychodzić.

Wychodząc z tego metodologicznego stanowiska zwrócili się najpierw socjologowie francuscy do zbadania rytuału ofiary, jako mogącego najwięcej dostarczyć im kryteriów do odróżnienia świętości. Ofiara bowiem, jak sama jej nazwa sacrificium wskazuje, jest w znacznym stopniu wytwarzaniem rzeczy świętych. Jest przede wszystkim obiatą rzeczy poświęcanych istotom świętym.

Otóż z przestudiowania ofiary wynika, że polega ona całkowicie na przedstawieniu środowiska odrębnego, zakazanego, pełnego potęg niebezpiecznych i zarazem opiekuńczych. Ofiara odbywa się zawsze w miejscu określonym, od świata zwykłego oddzielonym. Poprzedza ją szereg obrzędów, które czynią ofiarnika. ofiarodawców, a z nimi i świat cały zdolnymi do zetknięcia się z po- łęgami mistycznymi, a po skończeniu ofiary nowe obrzędy pozbawiają ich wszystkich charakteru świętego, który przez chwilę nosili, czynią ich zdolnymi do życia w środowisku zwykłym. Przed ofiarą muszą się oczyścić, po ofierze czynią to samo. Potęgi zaś, które w ofierze występują, są nie tylko właściwością tycli istot, dla których obiata jest przeznaczona. W czasie ofiary są potęgi te niejako rozlane i po obiacie, i po narzędziach rytualnych, i po uczestnikach obrzędu. Wszystko bierze udział w naturze boskiej, wszystko oznaczone jest tym samym boskim imieniem, wszystko jest bogiem i dzieje się przez boga.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>