Niemiecki chłopski ruch

Charakterystycznym jest, że w dziedzinie kultury duchowej i obyczajowej, w centrum ruchu chłopskiego niemieckiego stoi wyobrażenie tradycyjnego gburskiego dworzyszcza z jego palriarchalną władzą gospodarza, który z pomocą gospodyni skupia wokoło siebie synów, córki i parobków, wraz z tymi domownikami celebruje obrzędy doroczne, wraz z nimi obrabia wystarczający dla ich wspólnego utrzymania kawał ziemi zachowując w domu i poza domem wszystkie te tradycje, które wytworzyły się w ciągu wieków, związały się nie- rozdzielnie z wyobrażeniem chłopskiego gospodarskiego dostojeństwa. Z drugiej strony pod względem socjalnym i politycznym chłop ten zwrócił się po okresie „demokratyzmu chłopskiego“ w kierunku faszyzmu. Wiadomo, że na wsi niemieckiej narodowy socjalizm znalazł najsilniejsze oparcie w klasie gburów holsztyńskich, westfalskich, bawarskich, którzy na postępy polityczne i społeczne klasy robotniczej patrzyli jako na zagrażające ich społecznemu stanowisku. Najbardziej popularnym hasłem wśród tej warstwy chłopów było, że ściągane od nich podatki idą w demokracji politycznej na utrzymanie tych, których oni mieli za darmozjadów – bezrobotnych oraz urzędników służby społecznej. Nie inaczej było z lappowcami w Finlandii. A i u nas odnaleźć by można w pewnych odłamach ruchu chłopskiego politycznego sprzed kilku jeszcze lat podobne skłonności do przesunięcia się od mieszczańskiego demokratyzmu do faszyzmu: ta sama niechęć do robotnika, a zwłaszcza do inteligenta, oraz sympatia do drobnego mieszczaństwa rzemieślniczego i kupieckiego, ta sama zasadnicza ideologia, w której całość społeczeństwa pojmowana jest jako zrzeszenie zamożnych wsi, rządzonych przez gospodarską oligarchię, z takim tylko dodatkiem przemysłu i rzemiosła, ile potrzeba na zaspokojenie potrzeb zagrody chłopskiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>