Postępy idei papieskiej

Cesarstwo Karola i jego potomków rozpadło się wkrótce, a gdy w połowie wieku X potęga cesarska nabiera nowego blasku dzięki Ottonom, jest ona już tylko w teorii powszechną. Naprawdę jest niemiecko-włoską. Kraje poszczególne rozpoczęły życie samodzielne pod królami niezależnymi od cesarza. O samodzielność tę swoją dbają i są pretensji cesarstwa do władzy powszechnej przeciwnikami naturalnymi. Na nich, na krystalizującym się królestwie Francji, na nawróconych niedawno, a zachłanności cesarskiej wrogich królestwach Polski, Węgier, na pomniejszych panach dziedzicznych i na gminach miejskich opiera się papiestwo w kilkuwiekowym swym sporze z cesarstwem.

W sporze tym chodzi pozornie tylko o to, kto – cesarz czy papież – będzie mianował biskupów i wyznaczał użytkowników dóbr kościelnych. W istocie chodzi o wyzwolenie władzy duchownej i w ogóle ‚całej organizacji życia religijnego spod opieki cesarskiej, opieki, która była Kościołowi potrzebną w wieku IX i jeszcze nawet X, ale która zadanie swe spełniwszy odczuwana jest jako jarzmo nieznośne, która dla wszystkich krystalizujących się, niezależnych od cesarstwa narodów i władztw jest groźbą dla ich samodzielności, a dla dążących do wyzwolenia się panów i gmin symbolem ucisku. Nową postać przybiera jedność chrześcijańska, mianowicie solidarności całych ludów chrześcijańskich z papiestwem, w obrębie zaś cesarstwa – solidarności z papiestwem wiernych jako takich.

Solidarność ta dąży siłą rzeczy do wyrażenia się w czynie. Inaczej grozi jej rozkruszenie się w szeregu usiłowań drobnych, w starciach z cesarstwem w sprawach konkretnych, w których u poszczególnych członków wspólnoty chrześcijańskiej biorą często górę interesy ze wspólnymi sprzeczne. Czyn wspólny musi być podjęty w celu dla wszystkich oczywistym, musi być bezspornie wszechchrześcijański. Musi też wymagać oddania się zupełnego, być porywającym. Tylko wówczas może być solidarności powszechnej wyrazem i solidarność tę wzmacniać.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>